طرفداران انرژی هسته ای خواهان ارایه سوبسیدهای اولیه از جانب دولت هستند
آندره زوانیکی
عضو هئیت تحریریه فایل واشنگتن
این سومین مقاله از سری مقالات در مورد انرژی هسته ای است.
واشنگتن -- با برنامه های جدید صنعت انرژی هسته ای برای پیشرفت و توسعه و افزایش سهم خود در بازار انرژی ایالات متحده، بحث در مورد عملی بودن احداث نیروگاه های جدید از لحاظ اقتصادی کماکان ادامه دارد.
به گفته موسسه انرژی هسته ای (NEI)، یک گروه صنعتی که در زمینه انرژی فعالیت می کند، نیروگاه های هسته ای که برای ساخت در ده سال آینده برنامه ریزی شده اند با دیگر منابع تولید انرژی رقابت خواهند کرد.
استیو کرکس، سخنگوی موسسه انرژی هسته ای، در مصاحبه ای در تاریخ 23 مارس، اظهار داشت، "پس از عبور از برخی ابهامات و موانع مربوط به ساختن نیروگاه هایی که از هر لحاظ کاملا جدید هستند، می توان به انرژی هسته ای به عنوان یک فناوری بسیار اقتصادی نگاه کرد."
بسیاری از متخصصین از این دیدگاه حمایت می کنند. مطالعه ای که در سال 2004 توسط دانشگاه شیکاگو انجام شد، نشان داد که نیروگاه های جدید هسته ای، پس از جذب هزینه های اولیه مهندسی؛ به دست آوردن تجربیات ساخت؛ و حل دیگر مسائل میان-مدت مربوط به تامین سرمایه، از لحاظ اقتصادی نسبت به دیگر انواع تولید نیرو در مقیاس بزگ، از لحاظ اقتصادی مناسب تر هستند.
هزینه سرمایه و مصلحت جامعه
ولیکن، آنهایی که با انرژی هسته ای مخالف هستند، تردید دارند که این صنعت بتواند به خاطر هزینه بالای ساخت نیروگاه با دیگر صنایع رقابت کند.
توماس کاکران، مدیر برنامه هسته ای در شورای دفاع منابع طبیعی، در مصاحبه جداگانه ای در ماه مارس، اظهار داشت، "به دلیل هزینه سرمایه بالا، فکر نمی کنم ظرفیت خیلی بیشتری اضافه خواهد شد."
طبق آمار منابع مختلف، این هزینه سرمایه از 1.400 تا 2.000 دلار برای هر کیلووات است. بنابراین، ساخت یک نیروگاه 1.000 مگاواتی حداقل به 4/1 تا 2 میلیارد دلار هزینه اولیه نیاز خواهد داشت.
کرکس گفت، ولیکن، در صورت وجود سفارش های متعدد برای ساخت راکتورهای هسته ای، هزینه سرمایه می تواند به 1.100 تا 1.200 دلار برای هر کیلووات کاهش یابد. طبق آمار مختلف ارایه شده در این بخش از صنعت، در مقایسه، هزینه سرمایه برای نیروگاه های ذغال سنگی نزدیک به 1.300 دلار برای هر کیلووات و هزینه سرمایه نیروگاه های گازی نزدیک به 600 دلار برای هر کیلووات است.
کرکس اظهار داشت، هزینه سرمایه انرژی هسته ای قابل مقایسه با فناوری ذغال سنگ پاک است که جهت تولید برق با انتشار ناچیز گازهای زیان آور طراحی شده اند. (انرژی هسته ای هیچگونه گاز زیان آوری منتشر نمی کند.)
او اضافه کرد، سرمایه گذاران و تاسیسات تولید برق که نیروگاه های جدید سفارش می دهند، هزینه تولید را نیز در نظر می گیرند که برای انرژی هسته ای، بیشتر به دلیل هزینه سوخت کمتر، کمی پایین تر از نیروگاه های ذغال سنگی است و تقریبا یک سوم نیروگاه های گازی می باشد.
بررسی های انجام شده نشان می دهند هنگامی که قیمت گاز طبیعی بالاتر از 5 تا 6 دلار برای هر میلیون واحد حرارتی انگلیس (Btu) شود، انرژی اتمی در ایالات متحده می تواند با برق تولید شده توسط نیروگاه های گاز طبیعی رقابت کند. در ماه های اخیر، این قیمت ها مرتبا متجاوز از 7 دلار برای هر میلیون Btu بوده است.
مطالعه ای که در سال 2005 توسط آژانس انرژی هسته ای و آژانس بین المللی انرژی انجام گرفت، نشان داد در کشورهایی که در نظر دارند نیروگاه های جدید هسته ای تا سال 2010 الی 2015 سفارش دهند، برق تولید شده توسط نیروگاه های هسته ای ارزانترین منبع انرژی بالقوه در تقریبا همه نقاط است.
اندرو پاترسون، تحلیل گر سیاست ها در وزارت نیرو، گفت که به هنگام بررسی و برآورد هزینه ها یک عامل دیگر نیز باید در نظر گرفته شود. پاترسون، در مصاحبه ای که در 20 آوریل انجام داد، استدلال می کند مصلحت عمومی، که توسط انرژی هسته ای به دلیل کاهش آلودگی هوا حاصل می شود، باید به برآورد هزینه ها اضافه شود تا بتوان مقایسه درست و عادلانه ای با دیگر منابع انرژی به دست آورد.
بازارهای مالی، که برای مدت های طولانی به انرژی هسته ای بی توجهی کرده اند، از زمانی که این صنعت قوی و اقتصادی تر شده است، اشتیاق بیشتری نسبت به آن از خود نشان داده اند. سهام شرکت های انرژی هسته ای از قبیل "اکسلان" و "انترژی" در حال افزایش بوده اند، و برخی از تحلیل گران مالی عقیده دارند که توسعه این بخش از صنعت اجتناب ناپذیر است.
شرکت فیتچ ریتینگز، یکی از سازمان های معتبر جهانی در زمینه رتبه بندی اعتبار، در گزارش ماه مارس خود عنوان کرد، "مسئله احداث نیروگاه های هسته ای جدید دیگر فقط موضوع بحث و گفتگو نیست."
موارد دریافت سوبسید
ولیکن برخی از گروه های محیط زیستی در اعتراض به این امر می گویند که این بخش از صنعت شرایط گسترش و توسعه را به دست آورده زیرا دولت فدرال، با ارایه سوبسیدهای دولتی، در عوامل بازار اختلال ایجاد کرده و باعث ایجاد مزیت اقتصادی نسبت به دیگر رقبای انرژی پاک در این بخش از صنعت شده است.
کاکرن در سخنانش در سال 2005 گفت، "شرکت های نیرو متوجه شده اند که اگر تعهدی نسبت به ساخت نیروگاه جدید هسته ای از خود نشان ندهند، دولت کماکان مبالغ بسیار زیادی را به شکل کمک های دولتی، از پول مالیات دهندگان، صرف تغذیه آنها خواهد کرد."
آموری لووینز، رییس موسسه راکی مانتنز، در یادداشتی در سال 2005 نوشت که این سوبسیدها نمایانگر تلاش های دولت جهت "نجات دادن صنعتی است که شکست خورده ولی هنوز قدرتمند است."
ولی جیمز ماکرهاید، مهندس انرژی هسته ای و استاد انستیتو پلی تکنیک ورچستر در ماساچوست، استدلال می کند که در گذشته نیز دولت ایالات متحده به شدت در پروژه های دیگر تاسیسات زیربنایی فعالیت کرده است، از جمله پروژه "تنسی ولی آتوریتی"، که در سال های 1930 باعث انتقال برق به هزاران نفر در مناطق اکثرا روستایی شد.
پاترسون اظهار داشت تامین هزینه های مالی توسط دولت برای ساخت چند نیروگاه اول جهت کمک به این صنعت برای روبرو شدن با ریسک های مربوط به مقرراتی که توسط دولت وضع شده اند، از قبیل راه اندازی و ابهامات نظارتی، ضروری است.
او اضافه کرد انواع دیگر تولید انرژی نیز از سوبسیدهای دولتی استفاده می کنند، که برخی از آنها به شدت به این سوبسیدها متکی هستند، از جمله اکتشاف نفت و انرژی های تجدید شونده. دولت ایالات متحده میلیاردها دلار در تحقیقات مربوط به انرژی خورشیدی از سال های 1970 سرمایه گذاری کرده و اعتبارات مالیاتی برای تولید انرژی بادی از سال 1992 فراهم کرده است.
|
